dualizmNikt nie może odczuwać straty, jeśli sam nie podejmie takiej decyzji. Nikt nie odczuwa bólu, chyba że sam wybierze ten stan dla siebie. Nikt nie może się smucić ani lękać, ani myśleć, że jest chory, chyba że tego chce. I nikt nie umiera bez swej własnej zgody. Nie może się zdarzyć nic, co nie byłoby twoim życzeniem, i nic z tego, co wybrałeś, nie będzie pominięte. I oto masz swój świat, aż do ostatniego szczegółu. W tym zawarta jest cała jego rzeczywistość. I tylko tutaj leży zbawienie.


Być może pomyślisz sobie, że stanowisko to jest tak skrajne i dotyczy tak wielu spraw, że mija się z prawdą. Ale czy prawda może mieć jakieś wyjątki? Jeżeli otrzymałeś wszystko, to czy możesz odczuwać stratę? Czy możesz być spokojny i równocześnie pogrążony w bólu, lub radosny i jednocześnie smutny? Czy lęk i choroba mogą być odczuwane przez umysł, w którym istnieje miłość i doskonała świętość? Jeśli prawda ma być prawdą, to musi dotyczyć wszystkiego. Nie akceptuj żadnych wyjątków i nie uznawaj żadnych przeciwieństw, bo gdy to robisz, wtedy wypierasz się prawdy całkowicie.

Zbawienie to rozpoznanie, że prawda jest prawdziwa, i nic innego nie może być prawdziwe. Słyszałeś już o tym wcześniej, ale być może nie zaakceptowałeś jeszcze obu części tego stwierdzenia. Bez pierwszej części, ta druga pozbawiona jest znaczenia. Z kolei bez drugiej, pierwsza przestaje być prawdziwa. Prawda nie ma przeciwieństwa. Trzeba to często powtarzać i myśleć o tym. Gdyby wszystko, co pochodzi z nieprawdy, było tak samo prawdziwe jak to, co pochodzi z prawdy, wówczas prawda po części byłaby nieprawdziwa. Straciłaby w ten sposób swój sens i znaczenie. Tylko prawda jest prawdziwa. Nie ma nic innego. (...)

(Kurs Cudów, Książka Ćwiczeń, fragment lekcji 152: Moc decyzji należy do mnie)

Oto jedyna rzecz, jaką musisz zrobić, aby zostało ci dane widzenie, szczęście, uwolnienie od bólu i kompletna ucieczka od grzechu. Powiedz tylko jedno, lecz miej to na myśli bez żadnych zastrzeżeń, ponieważ w tym zawiera się moc zbawienia:

Jestem odpowiedzialny za to, co widzę.
Wybieram uczucia, których doświadczam.
i decyduję o celu, który chcę osiągnąć.
Proszę o wszystko, co rzekomo mi się przydarza,
i otrzymuję to na własną prośbę.

Nie oszukuj się dłużej, że jesteś bezradny w obliczu tego, co jest ci czynione. Uznaj jedynie, że się pomyliłeś, a znikną wszystkie skutki twoich pomyłek.

(Kurs Cudów, Tekst, fragment rozdziału 21)

Cytat tygodnia

Każdy doświadcza lęku. Jednakże nie potrzeba by wiele właściwego myślenia, by zdać sobie sprawę, dlaczego pojawia się lęk. Tylko nieliczni doceniają prawdziwą moc umysłu, a nikt nie pozostaje w pełni jej świadomy przez cały czas. Jeśli jednak masz nadzieję, że unikniesz lęku, to jest kilka spraw, które musisz sobie uzmysłowić i to w pełni. Umysł ma wielką moc i nigdy nie traci swej twórczej siły. Umysł nigdy nie śpi. Umysł tworzy w każdej chwili. Trudno jest uznać, że myśl i wiara łączą się w przypływ mocy, która dosłownie przenosi góry. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że wiara, iż ty sam posiadasz taką moc, jest arogancją, lecz nie to jest rzeczywistą przyczyną, dla której w to nie wierzysz. Wolisz wierzyć, że twe myśli nie są w stanie wywierać realnego wpływu, ponieważ w istocie się ich lękasz. Może to uśmierzać świadomość winy, lecz kosztem postrzegania umysłu jako bezsilnego. Jeśli sądzisz, że to, co myślisz, jest nieskuteczne, to możesz przestać się tego lękać, lecz jest mało prawdopodobne, byś to szanował. Nie ma czczych myśli. Wszelkie myślenie wytwarza formę na jakimś poziomie. (Kurs Cudów, Rozdział 2, część VI)